Άρθρο: Η αγάπη μας για τη Σκιάθο

γράφει ο Λευτέρης Κανταράκης

Η διαφήμιση και προβολή του νήσου μας είναι ένα θέμα από μόνο του που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Είναι απόλυτα θεμιτό να συνεισφέρουμε όλοι πάνω σε αυτό όσο καλύτερα μπορεί ο καθένας.

Κατά την άποψη μου, και κατά κοινή ομολογία, θα έλεγα ότι βρισκόμαστε αρκετά πίσω και σχεδόν αδρανείς σε ότι αφορά θέματα σχετικά με την Σκιάθο, θέματα που χρειάζονται σαφώς διαφήμιση και προβολή. Πολλά, ποικίλα και με μεγάλο ενδιαφέρον είναι αυτά που μπορεί και έχει να αναδείξει το νησί. Θα αναφερθώ παρακάτω σε αυτά, πριν το κάνω αυτό θα ήθελα να σας πω για μια ακόμη φορά πως όλα αυτά τα χρόνια οτιδήποτε έχει γίνει είναι ελλιπές, πρόχειρο και σχεδόν ανύπαρκτο. Υπάρχουν πολύ σημαντικά και με μεγάλη αξία πράγματα πάνω στο νησί τα οποία και θα μας αναδείξουν περισσότερο προβάλλοντάς τα αλλά και μέσω αυτών θα μπορέσουμε να δελεάσουμε περισσότερους τουρίστες;

Αυτό που κάναμε μέχρι πρότινος ήταν να διαφημίζουμε και να προβάλλουμε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα με συνέπεια την στασιμότητα, την έλλειψη ποιότητας και τον κορεσμό εκ των έσω.

Όταν θέλεις να «πάρεις» πρέπει καταρχήν να έχεις να προσφέρεις και το νησί μας, η Σκιάθος, έχει πολλά ακόμα να αναδείξει και να προσφέρει, άσχετα αν κάποιοι με τις πράξεις τους εθελοτυφλούν. Για αυτό, άλλωστε, θεωρώ ότι φτάσαμε σε αυτό εδώ το σημείο, σε αυτήν εδώ την κατάσταση.

Με πείσμα θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτά που έχουμε να προβάλουμε-διαφημίσουμε αφήνοντας πίσω ανθρώπους μια άλλης εποχής και νοοτροπίας και θέλοντας ταυτόχρονα να επισημαίνω και να τονίζω με έμφαση τι δεν έκαναν........

Έχουμε, λοιπόν, ένα νησί προικισμένο, ένα νησί ευλογημένο και για να βάλω λίγο και την υπερβολή μου μέσα ζούμε σε ένα μικρό παράδεισο, ζούμε στο διαμάντι της μεσογείου.....

Έχουμε ένα νησί κατεξοχήν τουριστικό, ένα νησί αλιευτικό-παραγωγικό, με τις ελιές του, με τα αμπέλια του, με τα πορτοκάλια του, με το μέλι του, με το "αμυγδαλωτό" του και το χαϊμαλί, ένα νησί με τόσο μεγάλη και ένδοξη ιστορία. Στην αρχαία Ελλάδα αλλά και επί Βυζαντίου ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς σταθμούς. Ο Μπαρμπαρόσα ο Νικοτσάρας λέγεται ότι έκρυβαν τους θησαυρούς τους σε κάποια αμμουδιά. Ο μεγάλος Κολοκοτρώνης και η παρέα του στο μοναστήρι της Ευαγγελίστριας σχεδιάζει και να ράβει την πρώτη Ελληνική σημαία, μέχρι και ο βασιλιάς της Περσίας Ξέρξης δίνει το στίγμα του με το περιβόητο λιμάνι του στην περιοχή Μανδράκι.

Έχοντας με μεγάλη τιμή και περηφάνια έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ελλάδας, τον Παπαδιαμάντη μας αλλά και τον Μωραϊτίδη. Έχοντας 73 παραλίες για κάθε γούστο.. θέλεις με χρυσή άμμο, θέλεις με μαύρη άμμο, θέλεις με ασημένια άμμο, αλλά θέλεις και με βοτσαλάκι όλα μπορείς να τα βρεις. Τις περιβόητες Κουκουναριές, την Μπανάνα τη μικρή μπανάνα αλλά και τα απρόσιτα Λαλάρια. Έχοντας πολλά μοναστήρια, πολλά ξωκλήσια που καλά- καλά δεν γνωρίζουμε πότε μπορεί να χτίστηκαν, χωμένα και κρυμμένα μέσα στο πυκνό δάσος προσπαθώντας να κρυφτούν από τους Τούρκους και τις επιδρομές τον πειρατών. Έχοντας ανοίξει ξανά εκείνα τα μονοπάτια μέσα στα δάση του νησιού που επί τουρκοκρατίας οι Σκιαθίτες περπατούσαν κρυφά για να αποφύγουν τους τουρκαλάδες, δίνουμε τώρα στον περιπατητή την ευκαιρία να ζήσει εκείνες τις εποχές κινδυνεύοντας να μαγευτεί από αυτά και ίσως να χαθεί μέσα σε αυτά.

Οι θάλασσες μας είναι ευλογημένες από το Θεό με τα ψάρια Του και δίνουν την ευκαιρία να δοκιμάσουμε όλοι τις ικανότητες μας στο ψάρεμα. Το παλιό λιμάνι να σφύζει από ζωή με το μπούρτζι να στέκεται φρουρός και να περιμένει με τα κανόνια του τους πειρατές. Έχοντας όμως και μια τρελή-τρελή νυχτερινή ζωή για τους ανήσυχους νέους μας, με την αυγή να τους βρίσκει ακόμα να χορεύουν. Τα ταβερνάκια και τα ουζερί διάσπαρτα σε όποιο μέρος του νησιού θα ήθελες να τα έχεις. Ψηλά στο βουνό να αγναντεύεις τη θάλασσα και δίπλα το κύμα να σου βρέχει τα πόδια.

Αν και νομίζω πως σας κούρασα είναι τόσα ακόμα πράγματα που θα έπρεπε επιπλέον να γραφούν. Νομίζω πως προσέγγισα έστω τα βασικότερα θέλοντας να αφήσω και λίγο την δικιά σας φαντασία να δουλέψει, σταματάω εδώ.

Για το τέλος ήθελα να σας πω και πάλι πως δεν είναι πρόβλημα ο τρόπος αλλά Η θέληση και Η αγάπη για αυτό που κάνεις. Η αγάπη για το νησί μας πρέπει να γίνει μεταδοτική….

Tags: